انواع سرور و اینکه سرور چیست یکی از موضوعاتی است که وقتی درباره آن جستوجو میکنیم، معمولاً با فهرستی روبهرو میشویم که در آن سرور رک (Rack Server)، سرور ابری (Cloud Server)، سرور فایل (File Server)، VPS، سرور پایگاه داده (Database Server) و سرور اختصاصی (Dedicated Server) کنار یکدیگر قرار گرفتهاند. مشکل چنین فهرستهایی این نیست که اصطلاحات اشتباه هستند؛ مشکل این است که همه آنها یک نوع دستهبندی را توصیف نمیکنند. برای مثال، سرور رک (Rack Server) شکل فیزیکی یک سرور را مشخص میکند، سرور پایگاه داده (Database Server) درباره کاری که سرور انجام میدهد صحبت میکند و سرور ابری (Cloud Server) محل و مدل ارائه منابع پردازشی را توصیف میکند.
یک سرور واحد حتی میتواند همزمان عضو چند گروه باشد؛ مثلاً یک سرور رک فیزیکی در مرکز داده (Data Center) ممکن است بهعنوان میزبان مجازیسازی (Virtualization Host) استفاده شود و چند سرور مجازی (Virtual Server) روی آن اجرا شوند که یکی سرور پایگاه داده و دیگری سرور فایل باشد. این تفکیک برای مدیران فناوری اطلاعات اهمیت زیادی دارد؛ زیرا اگر اصطلاحات مختلف را در یک سطح قرار دهیم، مقایسههایی مانند «سرور رک بهتر است یا سرور ابری؟» شکل میگیرد؛ درحالیکه این دو اساساً دو ویژگی متفاوت را بیان میکنند.
در سال ۲۰۲۶ نیز دامنه این دستهبندی انواع سرور گستردهتر شده است. HPE در تعریف بهروز خود، سرورها را علاوه بر رک (Rack)، ایستاده (Tower) و تیغهای (Blade)، از نظر استقرار به فیزیکی (Physical)، مجازی (Virtual)، ابری (Cloud) و لبه (Edge) نیز تفکیک میکند. همزمان رشد زیرساختهای پردازنده گرافیکی (GPU) باعث شده سرور هوش مصنوعی (AI Server) و سرور شتابیافته (Accelerated Server) به یکی از مهمترین گروههای جدید بازار تبدیل شوند. IDC گزارش کرده هزینهکرد جهانی بازار سرور در سهماهه اول ۲۰۲۶ نسبت به سال قبل ۳۰٫۷ درصد رشد کرده و استقرار گسترده سرورهای GPU یکی از مهمترین محرکهای این رشد بوده است.
پس قبل از آنکه بپرسیم چه نوع سروری بهتر است؟ ابتدا باید بدانیم سرورها بر چه اساسی دستهبندی میشوند. در این مقاله شما را با انواع سرور آشنا میکنیم؛ با ما همراه باشید.
فهرست مطالب
برای استعلام قیمت و دریافت مشاوره تخصصی با کارشناسان رسام تماس بگیرید.
تماس با کارشناسانانواع سرور بر چه اساسی دستهبندی میشوند؟
برای جلوگیری از سردرگمی، میتوان انواع سرور را در چهار گروه اصلی بررسی کرد:
| معیار دستهبندی | نمونهها |
|---|---|
| شکل فیزیکی یا Form Factor | Tower، Rack، Blade |
| نحوه استقرار و تخصیص منابع | Physical، Dedicated، Virtual، Cloud |
| نقش و سرویس | File، Web، Database، Application، DNS، Backup |
| بار کاری تخصصی (Specialized Workload) | GPU/AI Server، Edge Server، HPC Server |
این دستهها متقابلاً انحصاری نیستند. برای مثال یک سیستم میتواند به شکل زیر باشد:
Rack Server + Physical Server + Dedicated Server + Database Server
یا یک ماشین دیگر:Virtual Server + Cloud Server + Web Server باشد.
این نکته یکی از مهمترین مفاهیمی است که هنگام صحبت درباره انواع سرور باید در نظر گرفته شود.
انواع سرور از نظر شکل فیزیکی
در محیطهای سازمانی، سه شکل فیزیکی اصلی بیشتر دیده میشوند: ایستاده (Tower)، رک (Rack) و تیغهای (Blade). اچپیای نیز این سه را از انواع اصلی Server Hardware معرفی میکند.
Tower Server
Tower Server (سرور ایستاده) از نظر ظاهر شبیه کیس ایستاده کامپیوتر است، اما با قطعات و قابلیتهای Server-grade طراحی میشود. این نوع معمولاً در شرکتهایی دیده میشود که:
- تعداد سرورهای کمی دارند؛
- رک استاندارد ندارند؛
- زیرساخت دیتاسنتری گستردهای ایجاد نکردهاند؛
- به یک Server مستقل برای سرویسهای داخلی نیاز دارند.
مزیت اصلی Tower این است که برای شروع معمولاً زیرساخت فیزیکی سادهتری لازم دارد؛ اما Tower را مساوی با یک سرور کوچک و ضعیف دیدن تصور درستی نیست. سرورهای ایستاده سازمانی میتوانند CPU ،RAM و استوریج قابلتوجهی داشته باشند و حتی Workloadهای مجازیسازی را اجرا کنند. HPE نیز Tower Server را برای سرویسهایی مانند برنامههای کاربردی (Applications)، اشتراکگذاری فایل (File Sharing)، پشتیبانگیری (Backup) و مجازیسازی (Virtualization) در سازمانهای کوچک و متوسط معرفی میکند.
Rack Server
Rack Server (سرور رک) یکی دیگر از انواع سرور محسوب میشود که برای نصب افقی داخل Rack استاندارد طراحی شده است. ارتفاع این سرورها معمولاً با واحد U یا Rack Unit بیان میشود؛ مانند ۱U و ۲U. سرورهای رک در دیتاسنترها و اتاقهای سرور که تعداد بیشتری تجهیزات Compute ،Storage و Network وجود دارد بسیار متداول هستند؛ زیرا امکان سازماندهی، کابلکشی و افزایش تراکم تجهیزات را فراهم میکنند.
HPE، رک سرور را گزینهای مناسب برای محیطهایی میداند که تراکم، مدیریت متمرکز و مقیاسپذیری اهمیت بیشتری دارند؛ اما Rack Server لزوماً قویتر از Tower Server نیست. مدل و پیکربندی واقعی Hardware است که ظرفیت آن را مشخص میکند.
Blade Server
Blade Server (سرور تیغهای) از Nodeهای باریک و ماژولاری تشکیل میشود که داخل یک Blade Chassis قرار میگیرند. برخلاف Rack Server مستقل که معمولاً Power Supply و بخش عمده زیرساخت خود را دارد، Bladeها میتوانند منابعی مانند Power ،Cooling و Network Connectivity را از Chassis مشترک دریافت کنند. این معماری باعث میشود تعداد زیادی گره پردازشی (Compute Node) در فضای نسبتاً کمی مستقر شوند.
Blade بهعنوان یکی از انواع سرور، بیشتر برای محیطهایی مناسب است که:
- تراکم Compute بالا نیاز دارند؛
- تعداد زیادی Server مدیریت میشود؛
- زیرساخت استاندارد دیتاسنتری وجود دارد؛
- مدیریت متمرکز اهمیت دارد.
در مقابل، هزینه شاسی و وابستگی به اکوسیستم آن باعث میشود Blade برای هر سازمانی بهترین انتخاب نباشد. HPE تفاوت اصلی Blade و Rack را همین اشتراک زیرساخت در Chassis در برابر استقلال بیشتر Rack Server معرفی میکند.
انواع سرور از نظر نحوه استقرار و تخصیص منابع
دسته دوم از انواع سرور به این سؤال پاسخ میدهند که منابع Compute چگونه و در کجا در اختیار بار کاری (Workload) قرار گرفتهاند؟ بر این اساس سرورها به انواع زیر تقسیم میشوند:
Physical Server یا سرور فیزیکی
سرور فیزیکی همان سختافزار واقعی شامل پردازنده، حافظه، فضای ذخیرهسازی، رابط شبکه (Network Interface) و سایر قطعات است. اگر سازمان سرور را خریداری کند و در اتاق سرور خود قرار دهد، یک سرور فیزیکی در اختیار دارد.
سرور فیزیکی ممکن است مستقیماً یک برنامه کاربردی را اجرا کند یا میزبان چند ماشین مجازی (Virtual Machine) باشد. اصطلاح Bare Metal نیز معمولاً زمانی استفاده میشود که بار کاری دسترسی مستقیم به سختافزار فیزیکی داشته باشد و منابع آن با مشتریان دیگر (Tenant) به اشتراک گذاشته نشوند.
Dedicated Server یا سرور اختصاصی
در مبحث انواع سرور، سرور اختصاصی یعنی منابع یک سرور فیزیکی بهطور کامل در اختیار یک مشتری یا سازمان قرار میگیرند؛ بنابراین Dedicated بیشتر مدل تخصیص منابع را توصیف میکند تا شکل دستگاه؛ برای مثال یک ارائهدهنده خدمات میزبانی (Hosting Provider) ممکن است یک سرور رک فیزیکی را بهصورت کامل به یک مشتری اجاره دهد. آن سرور هم فیزیکی است، هم Rack و هم Dedicated.
سرور اختصاصی معمولاً زمانی اهمیت پیدا میکند که:
- عملکرد (Performance) قابل پیشبینیتر لازم باشد؛
- منابع نباید با مشتریان دیگر به اشتراک گذاشته شوند؛
- کنترل بیشتری روی سختافزار نیاز باشد؛
- بار کاری دارای الزامات خاص امنیتی یا نرمافزاری باشد.
Virtual Server یا سرور مجازی
سرور مجازی یک محیط نرمافزاری مستقل است که روی سرور فیزیکی ایجاد میشود. یک سرور فیزیکی میتواند از طریق Hypervisor به چندین ماشین مجازی (VM) تقسیم شود و هر VM مانند سرور مستقلی دارای سیستمعامل و برنامههای کاربردی خود باشد.
شرکت IBM این مدل را تقسیم منابع یک سرور فیزیکی به چند سرور نرمافزاری مستقل توصیف میکند. سرور مجازی نباید با نوع برنامه کاربردی اشتباه گرفته شود؛ یک VM میتواند سرور فایل، سرور وب یا سرور پایگاه داده باشد.
Cloud Server یا سرور ابری
سرور ابری سروری است که منابع آن از زیرساخت یک ارائهدهنده خدمات ابری (Cloud Service Provider) دریافت شده و معمولاً از راه دور ایجاد و مدیریت میشود.
به گفته AWS سرور ابری یا نمونه ابری (Cloud Instance) اغلب یک سرور نرمافزاری است که بخشی از زیرساخت ارائهدهنده Cloud را در اختیار کاربر قرار میدهد؛ البته سرویسهای Bare Metal Cloud نیز وجود دارند که سختافزار کامل به یک مشتری اختصاص داده میشود.
مزیت مهم سرور ابری این است که سازمان الزاماً مجبور نیست سختافزار فیزیکی را خریداری، نگهداری و ارتقا دهد؛ همچنین منابع میتوانند سریعتر افزایش یا کاهش پیدا کنند؛ اما سرور ابری الزاماً جایگزین تمام سرورهای درونسازمانی (On-Premises) نیست. بسیاری از سازمانها از معماری ترکیبی (Hybrid) استفاده میکنند؛ بخشی از بارهای کاری داخل سازمان و بخشی در Cloud اجرا میشود.
انواع سرور براساس کاری که انجام میدهند
این دسته از انواع سرور همان چیزی است که معمولاً مدیر شبکه هنگام صحبت از سرور فایل یا سرور پایگاه داده مدنظر دارد. در این دستهبندی نام سرور براساس نقش (Role) یا سرویس تعیین میشود:
سرور فایل (File Server)
سرور فایل برای ذخیره و اشتراک متمرکز فایلها میان کاربران استفاده میشود؛ برای مثال اسناد مالی، فایلهای پروژه و اطلاعات واحدهای مختلف میتوانند روی File Server قرار گیرند و براساس سطح دسترسی (Permission) در اختیار کاربران باشند. در محیطهای Windows معمولاً SMB و در Linux/Unix پروتکلهایی مانند NFS متداول هستند.
سرور وب (Web Server)
سرور وب درخواستهای HTTP/HTTPS را دریافت و محتوای وب را در اختیار کاربر یا کلاینت (Client) قرار میدهد. به عنوان مثال Apache، Nginx و Microsoft IIS نمونههایی از نرمافزارهای سرور وب (Web Server Software) هستند.
نکته مهم این است که سرور وب الزاماً سختافزار مخصوصی نیست. این نقش میتواند روی یک سرور فیزیکی، ماشین مجازی یا نمونه ابری (Cloud Instance) اجرا شود.
سرور پایگاه داده (Database Server)
سرور پایگاه داده وظیفه اجرای سامانه مدیریت پایگاه داده (Database Management System) و پردازش درخواستهای خواندن و نوشتن داده را دارد؛ به عنوان مثال Microsoft SQL Server ،Oracle Database، PostgreSQL و MySQL نمونههایی از نرمافزارهایی هستند که میتوانند روی چنین سرورهایی اجرا شوند.
پایگاههای داده سازمانی اغلب از بارهای کاری حساس به عملکرد هستند؛ اما پیکربندی مناسب آنها به رفتار واقعی پایگاه داده بستگی دارد و صرفاً با برچسب «Database Server» مشخص نمیشود.
سرور برنامه کاربردی (Application Server)
سرور برنامه کاربردی منطق اصلی نرمافزارهای سازمانی را اجرا میکند.
برای مثال در یک ERP ممکن است سهلایه با یکدیگر ارتباط داشته باشند.:
کاربر → سرور برنامه کاربردی → سرور پایگاه داده
جداکردن برنامه کاربردی و پایگاه داده در معماریهای بزرگ میتواند مدیریت، مقیاسپذیری و امنیت را سادهتر کند.
سرور DNS و DHCP
سرور DNS وظیفه تبدیل و تطبیق نامها (Name Resolution) را انجام میدهد؛ یعنی نامها را به اطلاعاتی مانند نشانی IP مرتبط میکند.سرور DHCP نیز تنظیمات شبکه مانند نشانی IP را به کلاینتها تخصیص میدهد. این سرورها از نظر نیاز سختافزاری ممکن است بسیار کوچکتر از سرور پایگاه داده باشند؛ اما خرابی آنها میتواند بخش بزرگی از شبکه را مختل کند؛ یعنی اهمیت یک سرور الزاماً با میزان مصرف CPU آن برابر نیست.
سرور ایمیل (Mail Server)
سرور ایمیل مسئول بخشی از فرایند ارسال، دریافت و نگهداری ایمیل است. در بسیاری از سازمانها این سرویس امروزه به Cloud منتقل شده است؛ اما همچنان سرور ایمیل درونسازمانی (On-Premises Mail Server) در برخی محیطها استفاده میشود.
سرور پشتیبانگیری (Backup Server)
سرور پشتیبانگیری فرایند تهیه، نگهداری یا مدیریت نسخههای پشتیبان (Backup) را کنترل میکند. این نقش را نباید با مخزن ذخیرهسازی (Storage Repository) یکی دانست؛ سرور پشتیبانگیری ممکن است کارها (Job) را مدیریت کند؛ درحالیکه خود داده پشتیبان روی فضای ذخیرهسازی دیگری مانند NAS، ذخیرهسازی شیءگرا (Object Storage) یا نوار (Tape) قرار گیرد.
سرور مجازیسازی (Virtualization Server) چیست؟
اصطلاح سرور مجازیسازی معمولاً برای میزبان فیزیکی (Physical Host) استفاده میشود که چند ماشین مجازی مجزا را اجرا میکند. این نوع سرور بهدلیل تجمیع (Consolidation) چند بار کاری روی یک سیستم اهمیت بسیار ویژهای دارد.
اما سرور مجازیسازی از نظر سختافزار یک دسته کاملاً جدا مانند Rack یا Tower نیست. یک سرور ایستاده یا سرور رک هر دو میتوانند میزبان مجازیسازی باشند.
سرور GPU یا سرور هوش مصنوعی (AI Server) چیست؟
یکی از گروههای انواع سرور که در سالهای اخیر اهمیت زیادی پیدا کرده سرور GPU یا سرور شتابیافته (Accelerated Server) است. در این سیستمها علاوه بر CPU، یک یا چند پردازنده گرافیکی (GPU) یا شتابدهنده (Accelerator) قدرتمند برای بارهای کاری مانند موارد زیر استفاده میشود:
- آموزش مدلهای هوش مصنوعی؛
- استنتاج هوش مصنوعی (AI Inference)؛
- مدلهای زبانی بزرگ (Large Language Model)؛
- پردازش تصویر؛
- رندرینگ (Rendering)؛
- پردازش با کارایی بالا (HPC)؛
- زیرساخت دسکتاپ مجازی (VDI) سنگین
کمپانی NVIDIA در سال ۲۰۲۶ سرورهای تأییدشده خود را برای بارهای کاری مانند هوش مصنوعی مولد (Generative AI)، یادگیری عمیق (Deep Learning)، علم داده (Data Science)، تصویرسازی (Visualization) و HPC اعتبارسنجی میکند و معماریهای جدید شامل سرورهای مبتنی بر GPUهای Blackwell نیز شدهاند.
اما وجود GPU بهتنهایی سرور را برای هوش مصنوعی مناسب نمیکند. برق، خنکسازی، معماری PCIe، شبکه و توان عملیاتی ذخیرهسازی (Storage Throughput) نیز در این بارهای کاری اهمیت زیادی دارند. این موضوع یکی از دلایل افزایش شدید سرمایهگذاری در بازار سرور در سال ۲۰۲۶ است.
سرور لبه (Edge Server) چیست؟
سرور لبه یکی دیگر از انواع سرور است که برای اجرای پردازش در نزدیکی جایی استفاده میشود که داده تولید یا استفاده میشود؛ مانند
- کارخانه
- فروشگاه
- سایت مخابراتی
- شعبه سازمان
- سیستم نظارت تصویری
- زیرساخت اینترنت اشیا (IoT Infrastructure)
در واقع هدف این است که تمام داده برای پردازش به مرکز داده مرکزی یا Cloud ارسال نشود. این موضوع میتواند تأخیر (Latency)، مصرف پهنای باند (Bandwidth) و وابستگی لحظهای به شبکه گسترده (WAN) را کاهش دهد. از طرفی Edge Server ممکن است مقاومسازیشده (Ruggedized) نیز باشد؛ یعنی برای شرایط محیطی سختتر نسبت به اتاق سرور معمولی طراحی شده باشد.
HCI Server چیست و آیا واقعاً یک نوع Server است؟
اصطلاح HCI Server در بحث دستهبندی انواع سرور زیاد استفاده میشود؛ اما از نظر فنی بهتر است آن را یک معماری (Architecture) بدانیم.
در زیرساخت فوقهمگرا (Hyperconverged Infrastructure)، چند گره سرور با استفاده از نرمافزار، منابع پردازش، ذخیرهسازی و شبکه را در قالب یک زیرساخت یکپارچه ارائه میکنند؛ بنابراین HCI بیشتر درباره نحوه ساخت زیرساخت صحبت میکند تا شکل فیزیکی یک Server. این تفاوت ظاهراً کوچک، هنگام مقایسه محصولات و خرید سرور اهمیت زیادی دارد.
همپوشانی در دستهبندی انواع سرور
فرض کنیم سازمان یک سرور رک فیزیکی خریداری کرده است؛ سپس Hypervisor روی آن نصب میشود و چهار ماشین مجازی زیر ایجاد میشوند:
VM1: کنترلکننده دامنه (Domain Controller)
VM2 : سرور فایل
VM3: سرور برنامه کاربردی
VM4: سرور پایگاه داده
در این سناریو شرایط زیر برقرار است:
سختافزار: سرور رک و سرور فیزیکی است.
خود میزبان (Host): سرور مجازیسازی است.
چهار ماشین مهمان (Guest): سرور مجازی هستند.
هر Guest نیز یک نقش متفاوت دارد.
اگر همین ماشینهای مجازی روی AWS یا Azure اجرا شوند، سرورهای مجازی در عین حال سرور ابری نیز خواهند بود؛ بنابراین سوال این سرور چه نوعی است؟ ممکن است بیش از یک پاسخ صحیح داشته باشد؛ چراکه انواع سرور با هم همپوشانی دارند.
هر یک از انواع سرور برای چه سناریویی رایجتر هستند؟
توجه داشته باشید که جدول زیر برای شناخت اولیه است و نسخه خرید یا تعیین ظرفیت (Sizing) محسوب نمیشود:
| سناریو | گزینهای که معمولاً بررسی میشود |
|---|---|
| شرکت کوچک بدون Rack | سرور ایستاده (Tower Server) |
| اتاق سرور سازمانی | سرور رک (Rack Server) |
| مرکز داده با تراکم زیاد | Rack یا Blade |
| سرویس با منابع اختصاصی | Dedicated/Bare Metal |
| چند بار کاری روی یک سختافزار | سرور مجازی |
| نیاز به راهاندازی سریع و مقیاسپذیری انعطافپذیر | سرور ابری |
| اشتراکگذاری فایل | سرور فایل |
| پایگاه داده سازمانی | سرور پایگاه داده |
| اجرای ERP یا برنامه کاربردی | سرور برنامه کاربردی |
| زیرساخت پشتیبانگیری | سرور پشتیبانگیری |
| هوش مصنوعی و یادگیری ماشین | سرور GPU |
| پردازش نزدیک تجهیزات | سرور لبه |
VPS، میزبانی اشتراکی و Server را همسطح ندانید
یکی از مواردی که در مطالب مرتبط با انواع سرور زیاد دیده میشود، قرار دادن مواردی مانند موارد زیر در یک فهرست واحد است:
Rack Server، VPS، میزبانی اشتراکی (Shared Hosting) و Web Server
اما این اصطلاحات مفاهیم متفاوتی دارند.
- سرویس VPS معمولاً نوعی سرویس سرور مجازی است.
- میزبانی اشتراکی (Shared Hosting) یک مدل میزبانی است که چند مشتری منابع یک محیط مشترک را استفاده میکنند.
- سرور وب (Web Server) یک نقش نرمافزاری است.
- سرور رک (Rack Server) یک شکل فیزیکی سختافزاری است.
انواع سرور در سال ۲۰۲۶ به کدام سمت میروند؟
بازار Server به سمت حذف سرورهای سنتی حرکت نکرده؛ بلکه تخصصیتر شده است. سرورهای عمومی (General-Purpose Server) همچنان بخش اصلی زیرساخت سازمانی هستند؛ اما در کنار آنها سه گروه اهمیت بیشتری پیدا کردهاند:
- سرورهای GPU برای هوش مصنوعی و پردازش شتابیافته
- سرورهای لبه (Edge Server) برای پردازش نزدیک منبع داده
- زیرساخت ابری/ترکیبی (Cloud/Hybrid Infrastructure) برای استقرار منعطف بارهای کاری.
کمپانی NVIDIA حتی سرورهای هوش مصنوعی را براساس محل استقرار در مرکز داده، لبه سازمانی (Enterprise Edge) و لبه صنعتی (Industrial Edge) اعتبارسنجی میکند؛ زیرا نیاز برق، خنکسازی، شبکه و شرایط محیطی این سناریوها یکسان نیست. این روند یک پیام مهم برای سازمانها دارد:
در سال ۲۰۲۶ دیگر منطقی نیست تمام بارهای کاری را با یک نوع Server و یک معماری یکسان پوشش دهیم.
در انتخاب زیرساخت، دانستن نام انواع سرورها تنها قدم اول است. نکته مهمتر این است که بدانیم هر اصطلاح دقیقاً کدام ویژگی Server را توصیف میکند.
انواع Rack، Tower و Blade درباره شکل و نحوه استقرار سختافزار صحبت میکنند. Physical، Virtual، Dedicated و Cloud مشخص میکنند منابع چگونه در اختیار بار کاری قرار گرفتهاند. سرور فایل، سرور پایگاه داده و سرور برنامه کاربردی نیز نقش Server را توضیح میدهند. در مقابل، سرور GPU و سرور لبه بیشتر برای بارهای کاری و محیطهای تخصصی طراحی شدهاند.
بنابراین یک سازمان قرار نیست الزاماً «یکی» از این گزینهها را انتخاب کند. ممکن است زیرساخت نهایی شامل سرورهای رک فیزیکی، سرورهای مجازی، چند سرویس ابری، یک سرور پشتیبانگیری و حتی گرههای لبه (Edge Node) جداگانه باشد. معماری درست معمولاً ترکیبی از چند نوع از انواع سرور است که هرکدام برای مسئله مشخصی انتخاب شدهاند.
سوالات متداول
انواع سرور بر چه اساسی دستهبندی میشوند؟
انواع سرور را میتوان براساس شکل فیزیکی، نحوه استقرار، نحوه تخصیص منابع، نقش و نوع بار کاری دستهبندی کرد. برای مثال Rack، Tower و Blade شکل فیزیکی سرور را مشخص میکنند؛ درحالیکه Physical، Virtual و Cloud نحوه استقرار منابع را توصیف میکنند.
تفاوت سرور Rack، Tower و Blade چیست؟
Tower Server بهصورت ایستاده طراحی میشود و معمولاً برای محیطهایی با تعداد سرور کمتر مناسب است. Rack Server داخل رک استاندارد نصب میشود و برای زیرساختهای سازمانی متراکم کاربرد زیادی دارد. Blade Server نیز از چند گره پردازشی داخل یک شاسی مشترک تشکیل میشود و برای محیطهایی با تراکم پردازشی بالا مناسبتر است.
سرور فیزیکی، مجازی و ابری چه تفاوتی دارند؟
سرور فیزیکی یک سیستم سختافزاری واقعی با منابع مشخص CPU، RAM، Storage و Network است. سرور مجازی بخشی از منابع یک سرور فیزیکی را از طریق Hypervisor دریافت میکند. سرور ابری نیز معمولاً یک سرور مجازی یا منابع پردازشی است که روی زیرساخت ارائهدهنده خدمات Cloud اجرا میشود.
سرور GPU و Edge Server چه کاربردی دارند؟
GPU Server برای بارهای کاری سنگین مانند هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، پردازش تصویر، رندرینگ و HPC طراحی میشود. Edge Server نیز پردازش را به محل تولید داده نزدیک میکند و در کارخانهها، شعب سازمانی، سیستمهای نظارتی، اینترنت اشیا و کاربردهای حساس به Latency استفاده میشود.
چگونه نوع سرور مناسب سازمان را انتخاب کنیم؟
انتخاب نوع سرور باید براساس Workload، تعداد کاربران، حجم داده، سطح Performance، Availability، محل استقرار، نیاز به مجازیسازی و برنامه رشد آینده انجام شود. صرفاً انتخاب Rack، Tower یا Cloud برای تعیین زیرساخت مناسب کافی نیست. برای بررسی مرحلهبهمرحله این معیارها، مقاله راهنمای جامع انتخاب سرور سازمانی را مطالعه کنید.
